„Ważniejszą jednak od tego gwarancją wiarygodności wspomnień wrześniowych Generała musi być jego format duchowy. Ze wszystkiego, co o nim wiemy, wynika, że nie był to ani człowiek skłonny chować się za cudze plecy przy opisie zjawisk negatywnych, ani chować za własnymi plecami współautorów sukcesów, jemu formalnie zapisanych. Gen. Sosnkowski wyraźnie unika negatywnych ocen podległych mu dowódców, którzy na takie oceny zasłużyli.
Przekazane Czytelnikowi wspomnienia, jedna z historycznych już, lecz wciąż żywych w pamięci kart polskiego Września, budzą szacunek dla autora, który przyjąwszy niewykonalne zadanie, wydobył wszystko ze swych podkomendnych i dał z siebie wszystko. Zapisał piękną stronicę księgi chwały szarego żołnierza, najważniejszego aktora naszego narodowego dramatu sprzed pół wieku.
Andrzej Rzepniewski
15 Kazimierz Sosnkowski, Wyciąg z pamiętników o kampanii wrześniowej, „Niepodległość" (Londyn) 1980, t. 13, s. 128—185, t. 14, s. 139—181, t. 15, s. 137—183.
M Kazimierz Sosnkowski, Wspomnienia z września 1939, „Zycie Literackie" 1981, nr 34, s. 3, nr 35, s. 11, nr 36, s. 10—11, nr 37, s. 12—13, nr 38, s. 9, nr 39, s. 10, nr 40, s. 8—9.
SŁOWO WSTĘPNE“(1)